Afsakið biðina gott fólk!!
Fyrir þá sem ekki vita þá er ég komin heim en ekki týnd á spáni að betla mér fyrir fari heim. Komst heim með naumindum. Daginn sem við fórum heim fór allt úr skorðum sem hafði möguleika á því. Rútan sem átti að sækja okkur kom 40 min of seint. Ég var eiginlega farin að tala Helgu til um að hlaupa á lestarstöðina og taka lestina út á völl. Loksins kom rútan með farastjóranum í. Loksins lagt í hann út á völl. Eftir nokkra vegatolla vorum við stöðvuð af lögreglunni. Allir þurftu að fara út úr rútunni og þeir leituðu í rútunni. Síðan þurfti bílstjórinn að sýna aksturskýrslur síðasta mánuðinn, leyfisbréf til að keyra og fullt fullt fullt af pappírum. Eftir 40 min töf þar, héldum við LOKSINS áfram

Ferðin á flugvöllinn átti að taka klukkutíma. Þegar 45 min voru í brottför hjá flugvélinni vorum við ekki einu sinni komnar á völlinn. Þegar við nálguðumst flugvöllinn þéttist umferðin og síðan stöðvaðist hún



Tjahh!! við vorum lentar inn í miðju bensín verkfalli


Það er ekki bara Sturla sem mótmælir háu bensínverði



Síðan kom óeirðalögreglan og hjálpaði rútunni okkar í gegn að flugvellinum. Ekki amalegt að fá lögreglufylgd á flugvöllinn. Leigubílstjórar voru sem sé að mótmæla og stífluðu allar akstursleiðir að flugvellinum. Þegar við komum að flugvellinum biðu hundruðir manna í röð eftir taxa. Ef það hefði labbað fyrir hornið á vellinum þá hefði það séð taxa í óendalegum röðum. Þegar við komum að "check in deskinu" sagði strákurinn við okkur að við hefðum 3 mín til að hlaupa út í vél og við ættum að fara á gang M3. Rosa upplýsingar marr... Þú hefur 3 mín að hlaupa og hefur ekki hugmynd um hvernig flugvöllurinn snýr. Svo benti hann okkur í hvaða átt ætti að fara. Við hlupum að tollskoðuninni og eiginlega í gegn bara. Það var ekkert skoðað dótið okkar. Það meira að segja pípti í mér og mér rétt taskan mín og látin hlaupa áfram. Eiginlega hoppuðum út í flugvél og hurðinni skellt á eftir okkur, sem betur fer var ein fjölskylda á eftir okkur út í vélina. Svo við vorum ekki síðastar


Fannst þessi ferð aldrei ætla enda. Enn ég er komin heim



Fór svo austur á Borgarfjörð í jarðarför hjá afa Sigga. Fyrir ykkur sem vitið ekki hver afi Siggi er, þá er hann maður frænku minnar sem ég var alltaf í sveit hjá á sumrin. Þegar ég var lítil (man ekki hvað gömul) þá gat ég ekki sagt Siggi og Sella og kallaði þau bara ömmu og afa. Þau hafa alltaf verið mér sem amma og afi í sveitinni.
Ég keyrði í fyrsta skipti ein norður, eða án þess að eitthver annar með bílpróf væri með. Gistum á Akureyri hjá pabba eina nótt og svo fórum við austur á Borgarfjörð með pabba snemma um morguninn. Ohhh það var svo góð tilfinning að koma í sveitina aftur. Rólegheitin, sjórinn, náttúran og tíminn verður allt í einu að tímaleysi. Athöfnin var mjög falleg. Ég hreinlega elska sveita kirkjur. Það er eitthvað svo heillandi við þær. Fórum svo í kvöldmat á Borg og fengum geggjað hangikjöt áður en við lögðum af stað aftur til Akureyrar. Gistum aðra nótt hjá pabba og svo komum við öll saman í bæinn.
Er byrjuð aftur að vinna. Búið að vera klikkað að gera síðan.
Er að spá í að fara sofa. Er að fara í brúðkaup á morgun. Blogga aftur fljótlega.... LOFA ef þetta kerfi ætlar eitthverntíman að virka.
Steinunn sem elskar sveitasæluna